1948 Aardgas in Coevorden

Het is midden in de Tweede Wereldoorlog, in de ijskoude winter van 1942-1943. Bij Steenwijksmoer, onder de rook van Coevorden, wordt met een houten boortoren olie gevonden. Veel ruchtbaarheid geven de werknemers er niet aan om de Duitsers niet in de kaart te spelen.

Als de oorlog voorbij is, ligt dat anders. In juli 1948 sist het gas bij Coevorden de grond uit, schrijven kranten. Vergeleken met het later gevonden aardgasveld onder Slochteren is de vondst bescheiden.
De particuliere gasfabriek in Coevorden, opgericht in 1867, heeft in de Tweede Wereldoorlog achterstallig onderhoud opgelopen. Directeur J. Th.M. Thijssen grijpt de aardgasvondst aan om te innoveren. Hij schakelt over van steenkolengas op aardgas. Hij heeft geen boodschap aan geruchten dat aardgas rare ontplofbare stoffen zou bevatten.
Op 4 september 1951 krijgen 1.300 huishoudens aardgas. Hun oude gastoestellen moeten worden omgebouwd, omdat aardgas een andere samenstelling heeft dan het stadsgas.
Enkele jaren later raken de geisers verstopt. Het zwavelgehalte van het aardgas is te hoog. Thijssen schaft een zuiveringsinstallatie aan voor 150.000 gulden. Na twee dagen explodeert de installatie en praktisch de hele fabriek. Thijssen reageert doortastend: Coevorden blijft ondanks de ravage maar enkele uren van aardgas verstoken.
Eind jaren vijftig leveren meer gemeenten aardgas aan bewoners, zoals Rijswijk, Pijnacker-Nootdorp, Leiden en Leeuwarden.